السلام  ای باد بان بحر حق 
السلام ای  طالع صبح وفلق

ای رهیده  ازجهان  ما و من
ای رهیده ازحصارو از زمن

جان  فدای راه پرسودای تو
حق  مداران رهرو فردای تو
 

شاه جانی و همه دلها روان
تشنه ازبحرتوبگشوده دهان

بزم  جان ومرجع جان توحق
نور جانت سایه شب را فلق

ای تو ماه آسمان جان و دل 
مهر  تابان از مه رویت خجل

عشق شه راای شهامعناتوئی
تشنگان  عشق را دریا تویی

مرحبا  برجان بحر پیمای تو
آفرین  برعشق پر سودای تو

شاه  جانی وتوراجان هاعطا
خوش  بتابیدی توای نور بقا
 

تو چراغ راه انسانی به شب 
هم توئی  مصباح ربانی رب
 

آفرین ها برتوای جان جمیل
پیش  توزانوزنان جان خلیل
 

مرهم  هجر و دوای عاشقان 
رافع  سجن واسارتهای جان
 

کهکشان عاشقان شیدای تو 
غرقه  درآن  بحرپر ژرفای تو
 

رودها  وام  ازتودارندو رهین 
چشمه ها ازتو زلالندو مهین
 

باغبانان از توگلهاشان شکوه 
سالکان راتوپناهی همچوکوه
 

ای شهیدوشاهدو شهد آفرین 
ایکه بربزم جهانی چون نگین
 

جان مارا تازه کن، سرسبز دار
دام  خودبگمارو مارا کن شکار

ما همه  سودای دام و دانه ایم 
توبنه دام ای شها درمانده ایم

بازکن رخساره راای خوش لقا 
تا شود این جان ودل هادر بقا

هوش ای یاران که قربانی رسید 
گاه رخصت، وقت خاقانی رسید 
 

عیدقربان ست وفرمان ها زشاه
می رسد هردم که پیمانی رسید

آن که قربان کرد اندر راه عشق 
پیش آن شه بزم سلطانی رسید

بزم شاهنشاه جان است وجمال 
موسم رقص و غزلخوانی  رسید

درطواف آئیدو چرخان درسماع 
گاه معراج است ومهمانی رسید

سعی دل کن آن صفا و مروه را 
کز صفاخو درزق رحمانی رسید

مشعری بین رو برو ای دیده جو
گر وقوف آری تو را خوانی رسید
 

درمنابینی که جانست این جهان
جان دهند آنجاکه بیجانی رسید

چونکه راندی دیو  را از بحرجان 
مصر جان را یوسفستانی رسید

سر تراشیدی چو دل کندی زسر
صد هزاران سر به ارزانی رسید

نوبت جان بازی آمد هوش باش 
بوی عشق وشوق عریانی رسید

پس منای عاشقان  گلزار اوست 
ای خوشا آن راکه برهانی رسید

بزم سلطان ست و قربانگاه دیو
حکم عشقست  وسلیمانی رسید

برگسست احرام و جان آزاد شد 
زان قضا صدجام رحمانی رسید

بیخودی آر دشراب ازکان عشق 
عشق سلطانست وپنهانی رسید

شاهدا بفکن تو بنداز پا و دست 
وقت پرواز است و حیرانی رسید