صد هزاران پرده از هر سو روان
می رسد از هر طرف اندر نهان

پرده های تیر و تاریک و چو شب
ظلمت اندر ظلمت و چونان لهب

ای خدا کن چاره تا بینیم رهی
راه سبزی کآن شود پیدا شهی

پادشاهی خوش دل و دریا نورد
تا شود سرخ جملگی رخسار زرد

پادشاهی کز همه جان ها فزون
روشنی بخشد به شبهای جنون

وارهاند مردمان را زین عطش
آب صاف آرد گوارا نیک و خوش

وحدتی بخشد به جان مردمان
جمله در دریای رحمت ها روان

خوان واحد یابد این خلق جهان
زین جهان خیزد صلای عاشقان

غوطه ور خلقان میان بحر دل
خارج از رنج و غم و اندوه دل